از سال ۱۹۰۸ میلادی تا کنون، متخصصان و کارشناسان راهی طولانی را در مطالعه اوتیسم طی کرده‌اند. تاریخچه اوتیسم، نوسانات مختلفی را به خود دیده است. اولین بار در سال ۱۹۰۸ میلادی، واژه اوتیسم معرفی شد. در این مقاله قصد داریم به معرفی تاریخچه اوتیسم بپردازیم زیرا علیرغم تصورات عمومی که فکر می‌کنند این بیماری تازگی‌ها مطرح شده است، گذشته و سابقه شناخت این بیماری جدید نیست.

تاریخچه اوتیسم

حدود ۷۰ سال از تاریخچه اوتیسم می‌گذرد که در ادامه به مهمترین اتفاقات در حوزه اوتیسم در این ۷۰ سال اشاره می‌کنیم.

سال ۱۹۰۸ میلادی؛ اولین بار در چه سالی اوتیسم معرفی شد؟

تاریخچه اوتیسم - سال‌های ابتدایی

بیشتر بخوانید: زندگی روزانه یک کودک اوتیستیک چگونه است؟

در سال ۱۹۰۸ میلادی، واژه اوتیسم برای بیان برخی از زیرمجموعه‌های بیماران اسکیزوفرنی مطرح شد. این دسته از بیماران بسیار گوشه‌گیر و منزوی بودند. در حقیقت، سال ۱۹۰۸ میلادی در تاریخچه اوتیسم نقش مهمی دارد.

سال ۱۹۴۳ میلادی؛ مطالعه بیشتر اوتیسم چگونه پیگیری شد؟

روانپزشک آمریکایی کودکان، لئو کانر در سال ۱۹۴۳ تحقیقی منتشر کرد که در آن روی ۱۱ کودک باهوش اما منزوی پژوهش کرده بود. این ۱۱ کودک مستعد به شدت به تنهایی و انزوا علاقه داشتند. علاقه و اصرار این کودکان به پیگیری الگوهایی تکراری نیز جالب توجه بود. بعدتر این روانپزشک، کودکان مورد مطالعه را مبتلا به درجات ابتدایی اوتیسم اعلام کرد.

سال ۱۹۴۴ میلادی؛ آلمانی‌ها وارد می‌شوند

در سال ۱۹۴۴ میلادی، دانشمندی آلمانی به نام آسپرگر نوع خفیف‌تری از اختلال اوتیسم را با نام «سندروم آسپرگر» معرفی کرد. تمام کودکانی که این فرد مورد مطالعه قرار داده بودند، پسرانی بسیار باهوش اما ضعیف در ارتباطات و تعاملات اجتماعی بودند. این کودکان رفتارهایی وسواس‌گونه نیز داشتند.

سال ۱۹۶۷ میلادی؛ ظهور نظریه‌های مختلف در تاریخچه اوتیسم

تاریخچه اوتیسم - تئوری‌های مختلف

بیشتر بخوانید: نشانه های اوتیسم در هر ماه از تولد کودک چگونه بروز می کند؟

برونو بِتِلهام روانشناسی بود در سال ۱۹۶۷ میلادی، نظریه «مادران یخچالی» را مطرح کرد. او معتقد بود که کودکان اوتیستیک به اندازه کافی از مادران خود عشق و علاقه دریافت نمی‌کنند. البته همین‌جا سریعا اعلام می‌کنیم که چنین چیزی اصلا درست نیست. بعد از جنگ جهانی دوم، مطلاعات روانکاوانه زیادی روی اوتیسم صورت گرفت و به ابعادی از این بیماری که متأثر از تجربیات زندگی فردی بود، پرداخت. این مطالعات معطوف به نقش زیست‌شناسی و ژنتیک نبود  که البته امروز به عنوان عوامل اصلی ابتلا به اوتیسم شناخته می‌شوند. در طبقه‌بندی آماری مشکلات جسمی و بیماری‌های نیز اوتیسم به عنوان زیرشاخه‌ای از بیماری اسکیزوفرنی شناخته می‌شود که این موضوع اصلا درست نیست.

سال ۱۹۷۷ میلادی؛ اعتقاد به تاثیرات ژنتیک قوت می‌گیرد

مطالعاتی که روی دوقلوها صورت گرفت حاکی از آن بود که اوتیسم تا حد زیادی در اثر تفاوت‌های ژنتیکی و زیستی در توسعه و رشد مغزی به وقوع می‌پیوندد.

سال ۱۹۸۰ میلادی؛ دسته‌بندی‌ها جدیدی شکل می‌گیرد

در سال ۱۹۸۰ میلادی، برای اولین بار بیماری اوتیسم ابتدایی در راهنمای تشخیصی و آماری اختلال‌های روانی قرار می‌گیرد و بیماری اوتیسم از زیرشاخه بیماری اسکیزوفرنی جدا می‌شود.

سال ۱۹۸۷ میلادی؛ تغییرات در فهرست‌های تشخیصی بیماری‌ها شکل می‌گیرد

در اواخر دهه ۱۹۸۰ میلادی در فهرستی که در قسمت قبلی نام برده شد، تغییری ایجاد می‌شود و نام بیماری اوتیسم ابتدایی به اختلال اوتیسم تغییر پیدا می‌کند و تعدادی ویژگی مشخص برای این اختلال مطرح می‌شود. در این سال‌ها، دکتر ایوار لاواس از دانشگاه UCLA آمریکا، مقالاتی منتشر و به نقش رفتاردرمانی و تحلیل رفتار کاربردی در کمک به کودکان مبتلا به اوتیسم اشاره می‌کند. این مطالعات به والدین کودکان مبتلا امیدهایی می‌بخشد.

سال ۱۹۸۸ میلادی؛ هالیوود وارد می‌شود

تاریخچه اوتیسم - درمان

بیشتر بخوانید: ابتلا به اوتیسم در کودکان را چگونه تشخیص دهیم؟

در این سال فیلمی ساخته شد با عنوان «مرد بارانی». این فیلم در تنویر افکار عمومی نقش مهمی داشت. داستین هافمن، هنرپیشه درخشان آمریکایی نقش فردی مبتلا به اوتیسم را بازی می‌کرد که توانایی شگرفی در کار با اعداد داشت و حافظه‌ تصویری فوق‌العاده‌ای داشت. البته باید توجه کنید که افراد در نقاط مختلف طیف اوتیسم، ویژگی‌های گوناگونی دارند و همگی دارای ویژگی‌های مشابهی نیستند.

سال ۱۹۹۱  و ۱۹۹۴ میلادی؛ وضع قوانین آموزشی آغاز می‌شود

در این سال دولت آمریکا، گروه آموزشی اوتیسم را راه‌اندازی کرد. مدارس شروع به شناسایی کودکان مبتلا در طیف‌های مختلف اوتیسم کردند و به افرادی که دچار این اختلال بودند، آموزش‌ها و خدمات ویژه ارائه کردند. در این سال‌ها و به عبارت دقیق‌تر سال ۱۹۹۴ میلادی، سندروم آسپرگر نیز به طیف اوتیسم اضافه شد. افراد دچار این سندروم دارای ویژگی‌های خفیف‌تری نسبت به سایر افراد اوتیستیک هستند.

سال ۱۹۹۸ میلادی؛ واکسیناسیون و اوتیسم رابطه‌ای دارند؟

در سال ۱۹۹۸ میلادی، مطالعاتی منتشر شد که نقش واکسن‌های اوریون-سرخچه-سیاه‌سرفه را در ابتلا به اوتیسم مهم می‌دانست. این مطالعات درست نبود و سریعا به اشتباه بودن آنها اعتراف شد.

آغاز سال ۲۰۰۰ در تاریخچه اوتیسم چه نقشی داشت؟

شرکت‌های تولیدکننده واکسن به خاطر ترسی عمومی که درباره وجود ماده تیمورسال در واکسن‌ها به وجود آمده بود، این ماده نگهدارنده جیوه‌ای را از تولیدات خود حذف کردند. هر چند که عدم وجود ارتباط میان ابتلا به اوتیسم و واکسیناسیون ثابت شده بود.

سال ۲۰۰۹ میلادی: برآوردهای رسمی چگونه بود؟

تاریخچه اوتیسم - طیف ASD

تماشا کنید: ویدیو: اوتیسم در کودکان – دکتر مریم کشاورز و فریبا مدرسی

در این سال، مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها برآورد کرد که از هر ۱۱۰ نفر، ۱ کودک جایی در طیف اوتیسم دارد. بنابراین نیاز به مطالعات بیشتر و یافتن تکنیک‌های درمانی بیش از پیش ضرورت یافت. در سال ۲۰۱۳ نیز سندروم اختلال آسپرگر از طیف اوتیسم جدا شد و اوتیسم در ۲ شاخه: ۱)اختلال در برقراری ارتباطات و تعاملات اجتماعی و ۲)رفتارهای محدود یا/و تکراری طبقه‌بندی شد.

اوتیسم یکی از مباحثی است قصد داریم در وبسایت کودکت به طور ویژه‌ای به آن بپردازیم تا به افراد مبتلا به اوتیسم کمک کنیم تا بتوانند بهتر در جامعه حضور پیدا کنند، در این راه به کمک شما نیازمندیم، اگر تجربه یا دانشی در این زمینه دارید حتما از طریق قسمت نظرات یا شبکه‌های اجتماعی کودکت با ما و والدین دیگر به اشتراک بگذراید.