اهمیتی ندارد که درجه اختلال اضطراب کودک شما تا چه اندازه است. می‌توان این اختلال را با جلسات و راه‌های مختلف درمان کرد. متدهایی که استفاده می‌شود، عموما مخلوطی از چندین روش مختلف هستند. به صورت استاندارد از راه‌های زیر برای درمان اختلال اضطراب کودک استفاده می‌شود که در این مقاله از کودکت به طور مختصر درباره آن توضیح خواهیم داد.

بیشتر بخوانید: اختلال اضطراب کودک چیست و چه عواملی باعث اضطراب کودک می شود؟

رفتاردرمانی شناختی

درمان اختلال اضطراب کودک

اختلال اضطراب همانطور که گفتیم به خاطر تفکراتی است که کودک باور دارد. پس این حس به خاطر یک فکر یا باور کودک فعال می‌شود. این نوع رفتاردرمانی راه‌حلی خوب برای درمان مشکل است. این نوع درمان، یک نوع روانشناسی و گفتاردرمانی است. از این طریق کودک باورهای قدیمی را کنار گذاشته و چیزهای جدیدی را می‌آموزد.

رفتاردرمانی شناختی روی سه نکته تمرکز دارد:

  • شناخت اینکه ما به چه چیزی فکر می‌کنیم و باور داریم
  • رفتار ما چیست و چه کار می‌کنیم
  • احساساتی که داریم و عکس‌العمل‌هایی که بروز می‌دهیم

با نشان کردن رفتار بد، الگوی بد و فکر منفی که بر روی زندگی کودک تاثیر می‌گذارند، رفتاردرمانی آرام و در پایان این ترس‌ها را از بین می‌برد. به مثال‌ها زیر دقت کنید تا بهتر با روش کار آشنا شوید.

تصور منفی کودک: کودک تصور می‌کند که اگر حرف اشتباهی بزند، همه فکر می‌کنند او دیوانه است. اینجا کودک بدون اینکه اتفاقی رخ داده باشد، به نتیجه فکر می‌کند. روانشناس به کودک کمک می‌کند که متوجه شود کجای کار اشتباه است و تفکری دیگر را جایگزین خواهد کرد.

تفکر واقعی: روانشناس به کودک می‌گوید که بقیه شاید فکر کنند تو فقط مضطرب هستی و این چیز بدی نیست. جلسات روانشناسی تنها کافی نیست. بلکه کودک باید نکاتی که یاد گرفته را در اعمال روزانه خود استفاده کند.

در طول دوره روانشناسی، کودک شما دچار تغییرات زیادی خواهد شد و شما باید در این مدت پشتیبان او باشید. بدون پشتیبانی هیچ تغییری ممکن است. باید کودک را تشویق کنید که رفتار منفی را کنار بگذارد و رفتاری کارآمد را انتخاب کند.

بیشتر بخوانید: با نحوه صحبت درباره مرگ با کودک پیش دبستانی آشنا شویم

دیگر تمرین‌های روانشناختی

رفتاردرمانی از محبوبیت بالایی برخوردار است و اکثر موارد اختلال اضطراب کودک از این طریق درمان می‌شوند. اما تمرین‌ها و درمان‌های روانشناختی متفاوتی هم وجود دارد.

روانشناسی پذیرش و تعهد یکی نوع تازه است. این نوع از روانشناسی بر این تمرکز دارد که مراجعه‌کننده، کنترل اضطراب را کنار بگذارد. به جای تغییر و کنترل افکار، کودک باید حضور افکار منفی را بپذیرد و تلاش کند که با آن‌ها کنار بیاید. هنگامی که کودک به این مرحله رسید، می‌تواند آن‌ها را تغیر دهد.

رفتار درمانی دیالتکیک بر این تمرکز دارد که افکار، فعالیت‌ها و احساسات مریض را تغییر دهد. این نوع درمان اصلی‌ترین ذهنیات کودک را تغییر خواهد داد. این نوع درمان به پرورش اعتماد به نفس کودک هم کمک خواهد کرد.

به صورت خلاصه به چند مورد دیگر هم در پایین اشاره می‌کنیم، مواردی همچون:

  • تکنیک‌های آرامش‌بخش
  • مدیتیشن
  • تمرین بدنی
  • یوگا
  • طب سوزنی

داروهای کنترل اضطراب برای کودک

اگر تغییرات ساختار شیمیایی ذهن باعث ایجاد اضطراب شود، پس نیاز به مصرف دارو احساس خواهد شد. اگر حتی تغیراتی در هورمون‌هایی که در مغز آزاد می‌شود مشاهده شود، دکتر داروهای ضدافسردگی را پیشنهاد خواهد داد. هر روانپزشکی یک شیوه خاص خود را دارد و هر کدام یک نوع داروی مشخص را تجویز می‌کنند که پایه علمی خاص خود را خواهد داشت.

در برخی موارد از پروزاک یا همان فلوکستین استفاده می‌شود. این نوع دارو توسط FDA برای کودکان هشت سال به بالا تجویز می‌شود. اگر اضطراب به خاطر یک بیماری باشد، ابتدا بیماری باید از بین برود و سپس با روانشناسی و درمان‌های بدون دارو، مشکل از بین می‌رود.

با تمامی این گفته‌ها، می‌توان نتیجه گرفت که یک شیوه خاص درمان وجود ندارد. نمی‌توان همه کودکان را با یک شیوه مشخص درمان کرد و سریعا به نتیجه رسید. بلکه راه‌ها مختلفی نسبت به وضعیت کودک وجود دارد. در طول دوران درمان، چه پیش روانپزشک و روانشناس، شما باید کنار کودک باشید تا او را پشتیبانی کنید.

چگونه به درمان اختلال اضطراب کودک کمک کنیم؟

اختلال اضطراب کودک

به عنوان والدین، یک سری نکات وجود دارد که با رعایت آن‌ها به روند درمان کودک خود کمک خواهید کرد. این موارد عبارتند از:

    • همدردی کنید. به احساسات کودک خود گوش کنید و به آن‌ها احترام بگذارید. ایده کلی این است که به آن‌ها کمک کنید که با این احساسات کنار بیایند. سعی کنید که این احساسات را گسترش ندهید.
    • آرامش خود را حفظ کنید. هنگامی که کودک شما دچار اضطراب شد، باید او و خود را آرام کنید. تکنیک‌های آرامش‌بخش را یاد بگیرید و از آن‌ها استفاده کنید.
    • آن‌ها را تشویق کنید که احساسات خود را بروز دهند. از آن‌ها سوال بپرسید و بخواهید که ترس خود را توضیح دهند. بدون قضاوت به کودک گوش کنید و به او بفهمانید که همیشه می‌تواند با شما صحبت کند.
    • انتقاد نکنید. اشتباهات کودک را سرزنش نکنید چون به افزایش اضطراب کمک خواهد کرد.
    • یک روتین تنظیم کنید. تغییر در برنامه روزانه کودک شاید باعث اضطراب او شود.
    • انتظار خود را پایین بیاورید. در زمان‌های استرس‌زا، از عملکرد کودک در یک تست یا مسابقه انتظار فراوانی نداشته باشید.
    • به دستاوردها اهمیت دهید. اگر کودک شما دستاورد کوچک یا بزرگی را کسب می‌کند، به آن اهمیت دهید تا کار او بی‌جواب نباشد.
    • سوالات استرس‌زا نپرسید. سوالاتی که باعث می‌شود اضطراب ایجاد شود را کنار بگذارید.
    • امنیت ایجاد کنید. اگر مشکلی به وجود آمده یا شرایط بدی وجود دارد، به آن‌ها حس امنیت و اطمینان را القا کنید.

بیشتر بخوانید: چگونه به اضطراب موقعیتی کودک خود کمک کنیم

فعالیت‌های مناسب برای کودک دچار اختلال اضطراب

تکنیک‌های مدیریت اضطراب کودکان ساده است. توجه داشته باشید که باید شرایط اطراف کودک را آرام کنید و بهترین راه برای آرام کردن یک کودک بازی است. در ادامه چندین فعالیت مناسب کودکان را لیست کرده‌ایم.

حباب‌بازی

نفس عمیق به آرام شدن سریع‌تر کمک زیادی می‌کند. هنگامی که ما نفس عمیق می‌کشیم، دستگاه عصبی پاراسیمپاتیک ما فعال می‌شود و بدن را وارد یک حالت استراحت می‌کند. اما آموزش نفس عمیق به یک کودک مخصوصا وقتی آن‌ها دچار اختلال اضطرب کودک هستند سخت است.

آسان‌ترین راه برای آموزش نفس عمیق، حباب‌بازی است. آن‌ها نفس‌های منظمی برای درست کردن حباب خواهند کشید. همچنین تصویر حباب‌ها باعث می‌شود که کودک آرامش بیشتری پیدا کند.

یک قوطی آب صابون درست کنید و با یک نی حباب درست کنید. به آن‌ها نشان دهید که چگونه می‌توانند حباب بزرگ درست کنند و نفس کشیدن خود را متمرکز کنند. آن‌ها را به انجام این کار تشویق کنید.

قوطی نگرانی

این فعالیت، به کودک اجازه می‌دهد که هرگاه ناراحت یا نگران باشد، نگرانی خود را ابراز کند و آن را کنار بگذارد. در ابتدا نیاز است که یک قوطی همراه با یک در انتخاب کنید. مقداری کاغذ و یک خودکار کنار این قوطی قرار دهید. هر وقت که کودک دچار اضطراب شد از آن‌ها بخواهید که نگرانی خود را بنویسند و داخل قوطی قرار دهند. به جای قوطی می‌توان از یک دفترچه هم استفاده کرد.

جعبه آرامش

چه چیزی کودک شما را نگران می‌کند؟ چه چیزی او را آرام می‌کند؟ باید جواب این دو سوال را پیدا کنید. با کودک خود باشید و یک جعبه آرامش تهیه کنید. داخل جعبه باید چیزهایی باشد که او را آرام می‌کند. هر کودکی ممکن است مضطرب شود و محتویات این جعبه باید به او در زمینه آرامش کمک کند.

یک کتاب، یک ویدئو یا اسباب‌بازی مورد علاقه آن‌ها را جمع‌آوری و داخل این جعبه قرار دهید. داخل این جعبه باید چیزهایی باشد که کودک را آرام می‌کند و کودک برای آرامش باید به آن مراجعه کنید.

رنگ کردن سنگ

رنگ‌آمیزی و نقاشی می‌تواند یک شیوه خوب برای کنترل احساسات باشد. یکی از راه‌هایی که می‌توان از نقاشی برای کنترل اضطراب استفاده کردن، رنگ کردن سنگ است. یک سری سنگ گرد و نرم پیدا کنید. تمامی این سنگ‌ها را داخل یک جعبه قرار دهید. وقتی کودک مضطرب است، از او بخواهید که سنگ‌ها را رنگ کند. از رنگ آکریلیک استفاده کنید تا امکان پاک شدن داشته باشد.

ویدیو آرامش‌بخش

هر وقت که کودک دچار حمله اضطراب می‌شود، او فکر می‌کند که شرایط از کنترل او خارج شده است. اما این واقعیت ندارد. می‌توانید به کودک خود نشان دهید که اگر حملات اضطرابی پیشین را پشت سر گذاشته، پس می‌تواند حملات آینده را هم پشت سر بگذارد. برای اینکار نیاز به تولید یک ویدئو دارید.

از کودک بخواهید که نکاتی را برای زمانی که مضطرب است بگوید و این نکات را ضبط کنید. حتی او می‌تواند یک سری تکنیک آرامش‌بخش را هم ذکر کند. می‌تواند این نکات را برای کودکان دیگر هم ضبط کند. هنگامی که کودک شما دچار اضطراب شد، تنها لازم است این ویدئو را پخش کنید و بگذارید او ویدئو را تماشا کند.

ذهن مضطرب، ذهن شاد

برای اینکار نیازمند یک صفحه کاغذ، مداد، چسب و تکه‌های عکس یا کلمه هستید. دو صورت شبیه به صورت کودک را بکشید که روبروی همدیگر قرار دارند. یکی را ذهن مضطرب و دیگری را ذهن شاد بنامید. از آن‌ها بپرسید که چه چیزی باعث نگرانی آن‌ها خواهد شد و سپس این موارد را برای ذهن مضطراب بنویسند. همین سوال را در مورد خوشحالی بپرسید. چه چیزی آن‌ها را خوشحال خواهد کرد و آن را برای ذهن شاد بنویسند.

کارآگاه بازی

کودک شما از این طریق هم امکان کنترل اضطراب خود را خواهد داشت. همچنین از این طریق آن‌ها متوجه خواهند شد که دلیلی برای نگرانی و اضطراب وجود دارد یا خیر. برای اینکار از او بخواهید که نگرانی خود را بشناسد و آن را به قولی دستگیر کند. چه چیزی باعث شده که او نگران باشد؟ پس از آن باید مدرک جمع کنید. از او بخواهید که از خود بپرسد این افکار مضطرب از کجا می‌آیند؟ آیا اتفاق خاصی باعث این رویداد شده؟ با جمع‌آوری مدرک حالا باید فکر اصلی را به چالش بکشید.

موفقیت درمان و جلسات مشاوره به این بستگی دارد که کودک آیا خواستار مبارزه با این شرایط است یا خیر. او باید باور داشته باشد که می‌تواند اضطراب خود را شکست دهد و یک زندگی عادی را آغاز کند. برای درمان اختلال اضطراب کودک شما باید از فرزند خود پشتیبانی کنید. مواردی که به آن‌ها اشاره کردیم کمک خواهند کرد و همچنین بد نیست که در شرایط حاد با یک مشاور صحبت کنید.